خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شیخ به تدبیر امل بیهده حرفیدستار به کهسار میفکن تل برفی
۲
همنسبتی جوهر رازت چه خیال استاز وهم برون آ، کف این قلزم ژرفی
۳
دون فطرتیت غیر جنون هیچ نداردبر حوصلهٔ پوچ مناز آبله ظرفی
۴
در عالم برق و شرر امید وفا نیستهستی رم نازست و تو حسرت‌کش طرفی
صفحهٔ ۱ از ۲