خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند پیچد بر من بی‌دست وپا افتادگیاز رهم بردار تا گیرد عصا افتادگی
۲
شیوهٔ عشاق چون اشک است در راه نیازابتدا سرگشتگیها، انتها افتادگی
۳
نیست سعی ما بیابان مرگ منتهای خضرلغزش پایی‌ست خواهد برد تا افتادگی
۴
عالمی از عجز ما چیده‌ست سامان غرورکرد ما را سایهٔ بال هما افتادگی
صفحهٔ ۱ از ۳