خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه گردید آبیار ما ز پا افتادگیسبز شد آخر چو بید از وضع ما افتادگی
۲
می‌توان از طینت ما هم رعونت خواستنگر برآید از طلسم نقش پا افتادگی
۳
عمرها چون اشک‌کنج راحتی می‌خواستمبهر ما امروز خالی کرد جا افتادگی
۴
دام عجزی درکمین سرکشی خوابیده استمی‌کشد انجام نی از بوریا افتادگی
صفحهٔ ۱ از ۳