خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمر گذشت و همچنان داغ وفاست زندگیزحمت دل کجا بریم آبله‌پاست زندگی
۲
هرچه دمید از سحر داشت ز شبنمی اثردرخور شوخی نفس غرق حیاست زندگی
۳
آخر کار زندگی نیست به غیر انفعالرفت شباب و این زمان قدّ دوتاست زندگی
۴
دل به زبان نمی‌رسد لب به فغان نمی‌رسدکس به نشان نمی‌رسد تیر خطاست زندگی
صفحهٔ ۱ از ۳