خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز آمد در چمن یاد از صفیر بلبلیرنگ‌گل، طرف عذاری بوی‌سنبل‌کاکلی
۲
سرنگون فکر چون مینای خالی سوختممصرع موزون نکردم درزمین قلقلی
۳
لاله وارم دل به حسرت سوخت اماگل نکردآنقدر دودی‌که پیچم بر دماغ سنبلی
۴
جز خراش دل چه دارد چرخ دوار از فسونعقدهٔ ما هم نیاز ناخن بی‌چنگلی
صفحهٔ ۱ از ۳