خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای هوش! سخت داغی‌ست، یادِ بهارِ طفلیتا مرگ بایدت بود شمع مزار طفلی
۲
قد دوتا درین بزم آغوش ناامیدی‌ستخمیازه کرد ما را آخر خمار طفلی
۳
ای عافیت‌تمنا مگذر ز خاکساریاین شیوه یادگار است از روزگار طفلی
۴
ای غافل از نهایت تا کی غم بدایتمو هم سفید کردی در انتظار طفلی
صفحهٔ ۱ از ۴