خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطابم می‌کند امشب چمن در بار پیغامیبهار اندوده لطفی بوی گل پرورده دشنامی
۲
چو خواب افتاده‌ام منظور چشم مست خودکامیبه تلخی کرده‌ام جا در مذاق طبع بادامی
۳
به یاد جلوه‌ات امید از خود رفتنی دارمدر آغوش نگاه واپسین از دیده‌ام کامی
۴
به حمدالله دمید آخر خط مشکین ز رخسارتچراغ دیده تا روشن شود می‌خواستم شامی
صفحهٔ ۱ از ۳