خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دل دارم چو شمع از شعله‌های آه سامانیمرتب کرده‌ام از مصرع برجسته دیوانی
۲
خراش تازه‌ای در طالع نظاره می‌بینمدرین گلشن ز شوخی هر سر خاریست مژگانی
۳
به داغ حسرتم تا چند سوزد شمع این محفلتو آتش زن به من تا من هم آرایم شبستانی
۴
ز وصلت انبساط دل هوس کردم ندانستمکه گردد این گره از باز گشتن چشم حیرانی
صفحهٔ ۱ از ۴