خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تبسم قابل چاکی نشد ناموس عریانیخجل کرد آخر از روی جنونم بی‌گریبانی
۲
چو بال و پر گشاید وحشت از ساز جنون منصدا عمریست در زنجیر تصویر است زندانی
۳
ندانم مشهد تیغ خیال کیست این‌گلشنکه شبنم‌کردگلها را نهان در چشم قربانی
۴
به راه او نخستین‌گام ما را سجده پیش آمدتو ای حسرت قدم می‌زن که ما سودیم پیشانی
صفحهٔ ۱ از ۳