خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درین حدیقه نه‌ای قدردان حیرانیبه شوخی مژه ترسم ورق بگردانی
۲
به‌کار عشق نظرکن شکست دل دربابز موج سیل عیانست حسن حیرانی
۳
صداع هستی ما را علاج تسلیم استبس است صندل اگر سوده‌ایم پیشانی
۴
ز خویش رفتن ما محملی نمی‌خواهدسحر به دوش نفس بسته است آسانی
صفحهٔ ۱ از ۴