خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمریست همچو مژگان از درد ناتوانیدامن فشاندن من دارد جگر فشانی
۲
واماندهٔ ادب را سرمایهٔ طلب‌کوخاک است و آب گوهر در عالم روانی
۳
فریاد کز توهم بر باد خود سری دادمشت غبار ما را سودای آسمانی
۴
آنجاکه بیدماغی زور آزمای عجز استدارد نفس‌کشیدن تکلیف شخ کمانی
صفحهٔ ۱ از ۳