خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم من بیتو طلسمی است بهم بسته ز عالماین معمای تحیر تو مگر بازگشایی
۲
مقصد بینش اگر حیرت دیدار تو باشداز چه خودبین نشود کس که تو در کسوت مایی
۳
بیادب بس که به راه طلبت راه گشودممیزند آبلهام از سر عبرت کف پایی
۴
طایر نامهبر شوقم و پرواز ندارمچقدر آب کنم دل که شود ناله هوایی
صفحهٔ ۱ از ۲