خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۸۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خویش رفته‌ام اما نرفته‌ام جاییغبار راه توام تا کی‌ام زنی پایی
۲
تحیر تو ز فکر دو عالمم پرداختبه جلوه‌ات‌که نه دین دارم و نه دنیایی
۳
نشسته‌ام به ادبگاه مکتب تحقیقهزار اسم گره بسته در معمایی
۴
رموز حیرت آیینه کیست در یابداقامت در دل نیست بی‌تقاضایی
صفحهٔ ۱ از ۳