خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۸۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شور گمگشتگی‌ام زد به در رسواییحیف همت که شود منفعل عنقایی
۲
ننگ هوش است که چون عکس درین دشت سرابآب آیینه کند کشتی کس دریایی
۳
خلقی از لاف جنون شیفتهٔ آگاهیستتو به خمیازه مبر عرض قدح پیمایی
۴
شمع با ماندنش از خویش گذشت آخر کارپشت پای است ز سر تا به قدم بی‌پایی
صفحهٔ ۱ از ۴