خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل بهار است و شُکر نسیم بهار فرضمی در پیاله واجب و گل در کنار فرض
۲
چندان اسیر شد دل وارستگان که گشتشکر کرشمه های تو بر روزگار فرض
۳
صیاد غمزهٔ تو چو زه بر بست بر کمانگردید عشقِ ناوکِ او بر شکار فرض
۴
از بس که قابلیت در عشق داشتمکردم عطای حسن تو بر کردگار فرض
صفحهٔ ۱ از ۳