خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز زخم دف کفم بدرید ای جانچه بستی کیسه را دستی بجنبان
۲
گشادی کن بجنب آخر نه سنگینه سنگی هم گشاید آب حیوان
۳
مروت را مگر سیلاب برده‌ستکه پیدا نیست گرد او به میدان
۴
درافکن کهنه‌ای گر زر نداریتو را جز ریش کهنه نیست درمان
صفحهٔ ۱ از ۳