خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا خواهی ز چنگ ما پریدنکی داند دام قدرت را دریدن
۲
چو پایت نیست تا از ما گریزیبنه گردن رها کن سر کشیدن
۳
دوان شو سوی شیرینی چو غورهبه باطن گر نمی‌دانی دویدن
۴
رسن را می گزی ای صید بستهنبرد این رسن هیچ از گزیدن
صفحهٔ ۱ از ۷