خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل معشوق سوزیده است بر منوزان سوزش جهان را سوخت خرمن
۲
بزد آتش به جان بنده شمعیکز او شد موم جان سنگ و آهن
۳
پدید آمد از آن آتش به ناگهمیان شب هزاران صبح روشن
۴
به کوی عشق آوازه درافتادکه شد در خانه دل شکل روزن
صفحهٔ ۱ از ۳