خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر خواهی مرا می در هوا کنوگر سیری ز من رفتم رها کن
۲
نیم قانع به یک جام و به صد جامدوساله پیش تو دارم قضا کن
۳
بده می گر ننوشم بر سرم ریزوگر نیکو نگفتم ماجرا کن
۴
من از قندم مرا گویی ترش شوتو ماشی را بگیر و لوبیا کن
صفحهٔ ۱ از ۴