خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارکی مراست رند و بذله گوشوخ و دلربا خوب و خوش سرشت
۲
طره‌اش عبیر پیکرش حریرعارضش بهار طلعتش بهشت
۳
نقشبند روح گویی از نخستصورت لبش تا کشد درست
۴
لعل پاره را ز آب خضر شستپس نمود حل با شکر سرشت
صفحهٔ ۱ از ۶