خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز و صبوح را برنجانای روی تو آفتاب رخشان
۲
جان‌ها که ز راه نو رسیدندبر مایده قدیم بنشان
۳
جان‌ها که پرید دوش در خوابدر عالم غیب شد پریشان
۴
هر جان به ولایتی و شهریآواره شدند چون غریبان
صفحهٔ ۱ از ۳