خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به هر چه وصف نمایم تو را به زیباییجمیل‌تر ز جمالی چو روی بنمایی
۲
صفت کنند نکویان شهر را به جمالتو با جمالی چنین در صفت نمی‌آیی
۳
به ناتوانی من بین ترحّمی فرماکه نیست با تو مرا پنجهٔ توانایی
۴
مگر معاینه‌ات بنگرند و بشناسندکه چون ز چشم روی در صفت نمی‌آیی
صفحهٔ ۱ از ۳