خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حال ما بنگر که آهوی حرم گم کرده ایمرهبر امید را در هر قدم گم کرده ایم
۲
می‌شود اسباب غم اسباب افزون، گرچه مامایهٔ افزایش اسباب غم گم کرده ایم
۳
چون ترنم های مرغان بهشتی نشنومما که دور افتادهٔ باغ ارم گم کرده ایم
۴
طعنه کم تر زن حرم جویان ره گم کرده رااین ملامت بس که ما راه حرم گم کرده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲