خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد پردهٔ تصور باطل شکافتیمتا اندکی معادلهٔ دل شکافتیم
۲
نوری نداشت غمکده، حسن از دریچه تافتروزن به آن دریجه مقابل شکافتیم
۳
آن کشته ایم کز اثر نوحه های خویشصد بار جامه در بر قاتل شکافتیم
۴
در جست و جوی لذت زخم نهان توهر موی کشته گان تو را دل شکافتیم
صفحهٔ ۱ از ۲