خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما نقد را ز جمله به غماز داده ایمدر دام هر چه آمده پرواز داده ایم
۲
بعد از هزار شکوه به غم دل نهند خلقما خویش را تسلی ز آغاز داده ایم
۳
از بانگ طبل باز دل ما نمی رمدما کبک خود به چنگل شهباز داده ایم
۴
مردم نهند در کف کوشش عنان خویشما دست خویش را به عنان باز داده ایم
صفحهٔ ۱ از ۲