خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نام جمال یار بردیمرنگ از رخ لاله زار بردیم
۲
زآیینهٔ دل به سیل گریهعالم عالم غبار بردیم
۳
تا کشتهٔ غمزهٔ تو گشتیمصد شمع به هر مزار بردیم
۴
بردیم به خلوت غمت خاکاز آتش روزگار بردیم
صفحهٔ ۱ از ۲