خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۴۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دل غم او دریغ داریماین می ز سبو دریغ داریم
۲
تا در سر کوی تو بلغزندپای از لب جو دریغ داریم
۳
دوزیم ز چاک سینه مرهمزین رخنه رفو دریغ داریم
۴
خود چیست متاع دین که آن رااز روی نکو دریغ داریم
صفحهٔ ۱ از ۲