خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچه مقصود تو است آن گرددهرچه گوئی چنین چنان گردد
۲
آفتاب ار چه شب نهان گرددروز روشن چو شد عیان گردد
۳
دارم امید آنکه هر گوشهمأمن جمله مومنان گردد
۴
هر فقیری توانگری یابدپیر از دولتش جوان گردد
صفحهٔ ۱ از ۴