خلوتی با شاه نعمتالله ولی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل ار عاشقی بیا از جاندلبر از جان بجو ز جان جانان
۲
حکمت این حکیم را بنگرکه در آن می شود خرد حیران
۳
یک زمان خلوت خوشی سازدلحظه ای خانه ای کند ویران
۴
گاه خندان کند لب غنچهگه گهی بلبلی کند گریان
صفحهٔ ۱ از ۷