خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون بر آمد از دل جام آفتاب نزد ما هر دو یکی شد برف و آب
۲
مجمع البحرین جامست و شراباین شراب و جام آبست و حباب
۳
جام می بردست می گردم به ذوقدر خرابات مغان مست و خراب
۴
کس نبیند از هزاران زهد و علمآنچه من دیدم ز یک جام شراب
صفحهٔ ۱ از ۳