خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقئی دیدیم مستانه به خوابجام می بخشید ما را بی حساب
۲
چون شدم بیدار من بودم نه اوآنکه در خوابش بدیدم بی حجاب
۳
بسته ام نقش خیالش در نظرآفتابی رو نموده مه نقاب
۴
در خیال خواب باشد روز و شبهر که بیند این چینین خوابی به خواب
صفحهٔ ۱ از ۲