خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده ام مهر منیر مه نقابذره ای از نور رویش آفتاب
۲
جامی از می پر ز می داریم مانوش کن جام شرابی از شراب
۳
ما در این دریا به هر سو می رویمساغری داریم پر آب از حباب
۴
موج و دریا و حباب و قطره همچار اسم و یک حقیقت عین آب
صفحهٔ ۱ از ۲