خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج است و حباب هر دو یک آببا ما بنشین و آب دریاب
۲
روشن بنگر که آفتاب استآن نور که خوانیش به مهتاب
۳
رندانه روان رَوم به هر درتا دریابم ورا به هر باب
۴
اسباب و مسببند با همآثار مسببند اسباب
صفحهٔ ۱ از ۲