خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صدف و گوهریم و بحر و حبابجوهرش آب و گوهرش دریاب
۲
قدمی نه درآ درین دریانظری کن به عین ما در آب
۳
بزم عشقست و عاشقان سرمستباده نوشند شادی اصحاب
۴
بر در می فروش رندانهبا مسبب نشسته بی اسباب
صفحهٔ ۱ از ۲