خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این شیشهٔ ما پر از گلاب استگفتیم گلاب و در کل آب است
۲
آب است و حباب این می و جامآبش می و جام ما حباب است
۳
نقشی که خیال غیر بنددآن نقش خیال عین خواب است
۴
چشمی که ندید نور رویشبینا نبُود که در حجاب است
صفحهٔ ۱ از ۲