خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایها العشاق کوی عشق میدان بلا استتا نپنداری که کار عاشقی باد هوا است
۲
کی تواند هر کسی رفتن طریق عشق راز انکه هم در منزل اول فنا اندر فنا است
۳
بی ملامت پای در کوی غمش نتوان نهادرهروی کو بی ملامت می رود آیا کجا است
۴
عشق می ورزی نخست از سر برون کن خواجگیشاه اگر در کوی عشق آید در این صورت گدا است
صفحهٔ ۱ از ۲