خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان ما زنده دل از آب حیات عشق استصورت و معنی ما ذات و صفات عشق است
۲
آفتابی است که در دور قمر تابان استنزد ما جوشش دریا حرکات عشق است
۳
عشق را جا و جهت نیست ولیکن به ظهورشش جهت می‌نگرم جمله جهات عشق است
۴
از کرم عشق وجودی به عدم می بخشدهر چه موجود بُود از برکات عشق است
صفحهٔ ۱ از ۲