خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه جا خوان نعمت عشق استعالمی رحمت عشق است
۲
هر چه در کائنات است میبینینیک بنگر که حضرت عشق است
۳
خدمت عاشقی اگر یابیبندگی کن که خدمت عشق است
۴
هر سخاوت که عاشقان دارندهمه از یُمن دولت عشق است
صفحهٔ ۱ از ۲