خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو را عزم عالم قدم استسر فدا کردن اولین قدم است
۲
درد می نوش و درد دل میکشزانکه این درد و آن دوا به همست
۳
می خمخانه را گرانی نیسترند سرمست باده نوش کم است
۴
جرعه ای از می محبت اوخوشتر از صد هزار جام جمست
صفحهٔ ۱ از ۲