خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق او همدم دیرینهٔ ماستخلوتش در حرم سینهٔ ماست
۲
جان ما گرچه که آئینهٔ اوستروی او نیز هم آئینهٔ ماست
۳
کُنج دل گوشهٔ ویرانهٔ اوستگنج او حاصل گنجینهٔ ماست
۴
عشق ورزیدن و میخواری همعادت کهنهٔ دیرینهٔ ماست
صفحهٔ ۱ از ۲