خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ما نور خدا بنمایدتدیدهٔ ما بین که تا بنمایدت
۲
در صفات جام می ما را نگرتا به تو مستی ما بنمایدت
۳
گر در این دریا درآئی همچو ماعین ما روشن تو را بنمایدت
۴
وا مکن از نور رویش دیدهامتا جمال کبریا بنمایدت
صفحهٔ ۱ از ۲