خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقی و باده نوشی کار ماستنقل بزم عاشقان گفتار ماست
۲
همدم جامیم و با ساقی حریفهر کجا رندی بیابی یار ماست
۳
بلبل مستیم در گلزار عشقجنت اهل دلان گلزار ماست
۴
نسیه و نقد دکان کایناتمایهٔ یک دکهٔ بازار ماست
صفحهٔ ۱ از ۲