خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد دل ما دوای درد دل ماستخوش درد و دوائیست که آن حاصل ماست
۲
ما بندهٔ او و سید رندانیمما سائل او و عالمی سائل ماست
۳
آن گنج که اسمای الهی خواننددر کنج خرابه جو که آن در دل ماست
۴
چه جای نهایت است ره رو ابداگر راه رود در اول منزل ماست
صفحهٔ ۱ از ۲