خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق او سلطان ملک جان ماستاینچنین ملک و چنین سلطان کراست
۲
پادشاه هفت اقلیم ای عزیزنزد این سلطان درویشان گداست
۳
با وجود او کرا باشد وجودور تو گوئی هست آن عین خطاست
۴
رند سر مستیم و با ساقی حریفهمچو ما رندی در این عالم نخاست
صفحهٔ ۱ از ۲