خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواجه آمد سرای خود آراسترفت و منزل به دیگری پیراست
۲
بنده بی خواجه ماند سر گرداندر به در می دود که خواجه کجاست
۳
خواجه همچون خیال آمد و شدنیک و بد از نشان او برخواست
۴
معتبر بود اعتبار نماندعبرتی گیرد آنکه او بیناست
صفحهٔ ۱ از ۲