خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راه عشاق رو که آن ره ماستبشنو این قول از حسینی راست
۲
با مخالف روا نشدی به حجازبه خطا می روی مرو که خطاست
۳
تا خیالش به چشم ما بنشستاز نظر نقش غیر او برخاست
۴
مطربا نغمه ای که ساقی ماآمد و مجلس خوشی آراست
صفحهٔ ۱ از ۲