خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج بحریم و عین ما دریاستبحر می داند آنکه او از ماست
۲
جام و می ساقیم به هم آمیختمجلس عاشقانه ای آراست
۳
صورت و معنئی به هم پیوستعالمی از میانه خوش برخاست
۴
سخن ما زر است و مرواریدهر که در گوش می کند زیباست
صفحهٔ ۱ از ۲