خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۱۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صورتی آراستی معنی کجاستکی خدا یابی چه رویت با ریاست
۲
ظاهر و باطن به همدیگر نکوستهر که دارد هر دو با ما آشناست
۳
گرچه تمر و جو ز هر یک تیرگیستبهتر از این هر دو آن انجیر ماست
۴
مجلس عشقست و ما مست و خراباین چنین بزم خوشی دیگر کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲