خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نور چشمت در نظر پیداستنظری کن ببین که او با ماست
۲
نقش رویش خیال می بندمدیدهٔ ما به دیدنش پیداست
۳
آفتابست او و ما سایهما حبابیم و عین ما دریاست
۴
مبتلای بلای بالائیمخوش بلائی که عشق او بالاست
صفحهٔ ۱ از ۲