خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
انسان کاملست که او کون جامعستتیغ ولایت است که برهان قاطعست
۲
صد جام خورده ایم و طلب می کنیم بازبیچاره آن کسی که به یک جام قانعست
۳
خورشید اگر چه روز منور کند ولیمهریست عشق ما که شب و روز لامعست
۴
مستان بزم ما چه بخوانند سِر عشقروح القدس به ذوق ورا بزم سامعست
صفحهٔ ۱ از ۲